Interesujące obiekty Głównym powodem do sławy konstelacji jest to, że znajduje się w niej Wielki Obłok Magellana. Wielki Obłok Magellana to galaktyka satelitarna Drogi Mlecznej, leżąca w odległości około 170 000 lat świetlnych od Ziemi. Widoczny nieuzbrojonym okiem, wygląda jak oderwany spory kawał Drogi Mlecznej. Oglądany przez lornetkę, obłok ożywa i staje się wielkim zbiorem gwiazd, gromad, węzłów i tysięcy bladych punkcików. Większa część LMC leży wewnątrz Złotej Ryby, choć jego fragment wchodzi też w obręb Góry Stołowej. Wartym uwagi obiektem w LMC jest Mgławica Tarantula (NGC 2070). Ta olbrzymia fabryka gwiazd jest ledwo widoczna gołym okiem jako zamglony punkcik na wschodnim krańcu Obłoku Magellana. Zdjęcia ujawniają jej, przypominające nogi pająka, włókniste pętle świecącego gazu, którym mgławica zawdzięcza nazwę. Jej średnica wynosi 1000 lat świetlnych, co czyni ją większą od każdej mgławicy w Drodze Mlecznej (jest np. 30 razy większa od Wielkiej Mgławicy w Orionie). Swoją jasność zawdzięcza gromadzie otwartej NGC 2070, w środku której znajduje się gromada R136. NGC 2080, mgławica emisyjna w WOM o szerokości 50 lat świetlnych. Nazywana „głową ducha” ze względu na dwie białe, oddalone od siebie „łaty”, będące regionami formowania gwiazd.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Złota Ryba · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.