w sprawie nadania statutu Państwowemu Muzeum na Majdanku ()., w 1969 roku odsłonięto pomnik Walki i Męczeństwa na Majdanku.
Historia obozu Dzieje tego obozu są nierozerwalnie połączone z historią ziem między Wisłą a Bugiem podczas II wojny światowej, a w szczególności z polityką zagłady Żydów i Słowian, koncepcją generalnej germanizacji niektórych miast regionu (Lublin, Zamość) oraz akcją wysiedleńczą prowadzoną na szeroką skalę na Zamojszczyźnie.
Majdanek Rozkaz o utworzeniu obozu dla 25-50 tysięcy więźniów wydał Heinrich Himmler podczas wizyty w Lublinie 20 lipca 1941 roku. Pierwsi więźniowie (sowieccy jeńcy wojenni) trafili tam w październiku 1941 roku, a w kolejnych miesiącach osadzono tam także Żydów, Polaków i więźniów innych narodowości. Całość rozplanowano na 236 baraków, w tym 207 więźniarskich. Budowę wykonywali Żydzi – jeńcy armii niemieckiej z 1939 roku i jeńcy radzieccy. Jednak już zimą 1942 roku przystąpiono do tworzenia planu rozbudowy obozu, tak, by druga część mogła pomieścić dalszych 150 tysięcy ludzi. Zarezerwowano teren o powierzchni 516 hektarów. W trzeciej części zamierzano ulokować zakłady odzieżowe Bekleidungswerke der Waffen SS, które miały prócz infrastruktury krawieckiej, kuśnierskiej, trykotarskiej itp. mieścić również baraki dla dalszych ok.