Zweihof, zwane w dokumentach z roku 1295 Kelzovo, 1300 Kelchovo, nic nie ma wspólnego ani z rzeczownikiem kielich, Trinkgefäss, kelch, ani też ze starosłowiańskim rzeczownikiem słownym kluczanye, Trauer. Nazwę tę wywodzić należy od słowiańskiego pierwiastku kul, polsk. kieł, dopełn. kła, Spitzzahn, Pferdezahn, Hauer, kielec, w liczbie mnogiej kielce, HakenzahnLud. Kwartalnik etnograficzny. 1911 R.17.
Według Śląskiego Kwartalnika Historycznego Sobótka, wspomniane w Dokumencie nr 823Dokument nr 823 z 30 sierpnia 1300 roku znajdujący się w Archiwum Państwowym we Wrocławiu z 30 sierpnia 1300 roku "Kelchowo" to nie "Krzelkowo", ale Kiełczowo, zwane wówczas też Żeruszycy (Serusici), obecnie zaś ZagródkiŚląski Kwartalnik Historyczny Sobótka. Tom 47.
Według pracy Józefa Domańskiego „Nazwy miejscowe dzisiejszego Wrocławia i dawnego okręgu wrocławskiego” miejscowość nosiła następujące nazwy Kelzowo (1295), Kelchowo alias Serusici (1300), Kelzow (1303), Zeruche (1305), Zerisse (1353), Zirschitcz (1445), Zwehöffel (1630), Zweihoff (1666/7), Zweyhoff (1743/6), Zweihof (1845)Nazwy miejscowe dzisiejszego Wrocławia i dawnego okręgu wrocławskiego..