W 2020 roku książka została wydana w języku polskim przez wydawnictwo AtraWorld.
Po przejęciu władzy w Kijowie przez bolszewików wyjechał w 1920 do Polski, by w 1928 roku znaleźć się w Teheranie – zajmował się tam, na zlecenie amerykańskiej kompanii, budową infrastruktury kolejowej. Zmarł tamże w styczniu 1930 roku. Pochowano go na Cmentarzu Polskim. Nagrobek zdobi napis w języku polskim profesor architektury. Jego stryjecznym wnukiem jest Zdzisław Otello Horodecki.
Upamiętnienie Od 1996 roku jest patronem dawnej ulicy Karola Marksa (Nikołajewskiej) w Kijowie. W 2011 roku w Niemirowie zostało odsłonięte popiersie architekta, umieszczone na postumencie z białej cegły. Napis w języku ukraińskim obok nazwiska podaje daty urodzenia i śmierci. W 2013 roku z okazji 150 rocznicy urodzin wybito na Ukrainie monetę o nominale 5 hrywien, upamiętniającą architekta. W 2004 roku w Kijowie w Pasażu na chodniku obok kamienicy na (ul. Chreszczatyk 15) został odsłonięty pomnikПам'ятник Владиславу Городецькому // Kievtown.net.
Prace