Kazimierz Duch (ur. 4 marca 1890 w Grębowie, zm. 23 listopada 1954 w Krakowie) – polski działacz niepodległościowy, doktor nauk prawnych, poseł, senator, podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 4 marca 1890 w Grębowie, w rodzinie Grzegorza i Józefy z Małeckich. Był starszym bratem Bronisława (1891–1919) i Mieczysława (1894–1948).
Podczas I wojny światowej służył w 20 Galicyjskim pułku piechoty walcząc na froncie rosyjskim, gdzie dostał się do niewoli, a po ucieczce z niej, na froncie włoskim nad Piawą. Należał do konspiracyjnej organizacji „Wolność”. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1918 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
W Wojsku Polskim służył od listopada 1918 do października 1926 roku, m.in. podczas wojny na froncie ukraińskim w 1919 roku i w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku, jako dowódca 6 kompanii, a potem II batalionu 1 pułku Strzelców Podhalańskich.