W połowie lat 40. kampanie uzdrowieniowe William Branham przeprowadzał głównie przy współpracy z zielonoświątkowymi. Było to efektem znajomości z Gordonem Lindsay’em, którego poznał w 1947 roku. Wkrótce Gordon Lindsay stał się jego głównym menadżerem i promotorem. W tym okresie do jego grupy ewangelizacyjnej dołączyło kilku przywódców grup zielonoświątkowych (między innymi Ern Baxter, F.F. Bosworth). Gordon Lindsay założył w 1948 roku czasopismo „Głos uzdrowienia”, pierwotnie w całości poświęcone relacjom z uzdrowieniowych kampanii Williama Branhama.
Rozpoczął się okres serii kampanii uzdrowieniowych, cieszących się powodzeniem i uznaniem wśród uczestników, których liczba ciągle wzrastała. W czerwcu 1947 roku czasopismo „Wieczorne Słońce” z Jonesboro w Arkansas relacjonowało: „...od czasu, kiedy kaznodzieja Branham otworzył swoje zgromadzenia namiotowe, Jonesboro zostało odwiedzone przez obywateli co najmniej dwudziestu pięciu stanów oraz Meksyku. Liczba uczestników zgromadzeń przypuszczalnie przewyższyła 20 tysięcy”.