thumb|Rzeczpospolita Trojga Narodów według unii hadziackiej thumb|Pełny tekst traktatu z Hadiacha w języku polskim, przedstawiony w XVIII-wiecznej kopii. thumb|Dokument przysięgi Jana Kazimierza na tekst unii hadziackiej, 10 czerwca 1659 Unia hadziacka lub Ugoda hadziacka () – umowa zawarta 16 września 1658 w Hadziaczu pomiędzy Rzecząpospolitą Obojga Narodów a Kozackim Wojskiem Zaporoskim, reprezentowanym przez hetmana kozackiego Iwana Wyhowskiego.
Założenia unii Przewidywała przekształcenie Rzeczypospolitej Obojga Narodów w unię trzech równorzędnych podmiotów prawnych (państw): Korony Królestwa Polskiego, Wielkiego Księstwa Litewskiego i Wielkiego Księstwa Ruskiego, utworzonego z województw kijowskiego, bracławskiego i czernihowskiego (od unii lubelskiej, stanowiących część Korony). Konsekwencją unii miało być traktatowe ustanowienie odrębnych urzędów dla Rusi (funkcje marszałka ruskiego, obok marszałka koronnego i litewskiego, hetmana ruskiego, kanclerza ruskiego i inne stanowiska analogiczne do istniejących w pozostałych dwóch członach federacji), dopuszczenie posłów ruskich do Sejmu, a biskupów prawosławnych do Senatu. Państwo to miało posiadać własne wojsko, własny skarb, własne ministerstwa i urzędy, pod zwierzchnictwem hetmana z własnego wyboru.