Otępienie czołowo-skroniowe () – klinicznie, genetycznie i morfologicznie heterogenna grupa chorób neurodegeneracyjnych należących do tauopatii. Zalicza się tu chorobę Picka, wariant czołowy FTD (inaczej behawioralny - bvFTD), wariant skroniowy FTD (inaczej semantyczny lub semantyczny wariant pierwotnej afazji postępującej - SvPPA) i postępującą afazję bez płynności mowy (NfvPP).
Epidemiologia Otępienie czołowo-skroniowe stanowi przyczynę 8–10% przypadków demencji. Większość to przypadki sporadyczne; postacie rodzinne są rzadkie. Krewni pacjentów z FTD mają 3,5 razy wyższe ryzyko zachorowania od populacji ogólnej.
Objawy i przebieg Objawy otępienia czołowo-skroniowego zależą od dominującej postaci choroby i mogą obejmować zaburzenia zachowania, językowe, poznawcze oraz motoryczne.
Zmiany zachowania i osobowości Utrata empatii i obojętność wobec emocji innych osób. Brak zahamowań społecznych, w tym zachowania impulsywne i nieadekwatne do sytuacji. Wahania nastroju, obejmujące apatię, depresję lub nadmierną euforię. Stereotypowe lub powtarzalne zachowania oraz zmiany w zainteresowaniach. Nadmierne pobudzenie lub przeciwnie – wycofanie społeczne.