Morfologia Pokrój Drzewo iglaste, wiecznie zielone, wolno rosnące, osiągające wysokość 40–50 m (w uprawie rzadko 35 m). Korona drzewa początkowo stożkowata, z wiekiem staje się owalna lub nieregularna. Pędy gęsto owłosione. Pień Kora szaroczarna, łuszcząca się tafelkami, ale długo pozostaje gładka. Liście Igły zebrane w pęczki po 5, sztywne, tępo zakończone, z wierzchu ciemnozielone, na spodzie niebieskawe, osiągają zwykle długość 5–12 cm, maksymalnie do 15 cm. Szyszki Rozwijają się na szypułkach długości 1,5 cm. Początkowo zielone do fioletowych, dojrzewając brązowieją. Owalne, długości 9–14 cm, szerokości 6–8 cm, wyrastają pojedynczo lub po 3. Nasiona długości 12–16 mm, bez skrzydełek.
Gatunki podobne Od sosny syberyjskiej (P. sibirica) odróżniają ją większe szyszki i dłuższe igły.
Biologia i ekologia Drzewo wiecznie zielone. Igły pozostają na drzewie przez 3 lata, następnie opadają. Roślina jest jednopienna, wiatropylna. Kwitnie w maju. Nasiona dojrzewają w ciągu 18 miesięcy od zapylenia, rozsiewane są przez ptaki.
Jedna wiązka przewodząca w liściu, 3 kanały żywiczne. Igły trójkątne w przekroju poprzecznym.