Funkcjonował już wówczas termin etnograficzny „Głuchoniemcy” na określenie ludności spolszczonej nie identyfikującej się z Niemczyznąpom.bbaw.de W historiografii niemieckiej (z pierwszej połowy XX wieku) koloniści niemieccy i ich potomkowie na Podkarpaciu (wschodnie i zachodnie dorzecze Wisłoki) to tzw. Taubdeutsche (czyli pl. „Głuchoniemcy”), ludność spolszczona, nie identyfikująca się z Niemczyzną.. Prace te przyczyniły się m.in. w okresie wojny do prowadzenia nazistowskiej polityki narodowościowej.
O niemieckich przodkach obecnych mieszkańców Podkarpacia można również przeczytać w książkach Przemysława DąbkowskiegoStosunki narodowościowe ziemi sanockiej w XV stuleciu (1921). oraz największego badacza historii ziemi sanockiej dr. Adama FastnachtaOsadnictwo Ziemi Sanockiej w latach 1340–1650, Lwów 1938, Wrocław 1962.. Badacze ci szacowali niemiecką populację w okresie średniowiecznego osadnictwa osiadłą w dorzeczu Wisłoki na ok. 30%. Jednocześnie niemiecki etnograf Kurt Lück, jak i polscy historycy Fastnacht i Dąbkowski opierali swoje badania na podstawie tych samych dokumentów źródłowychKodeks Dyplomatyczny Katedry Krakowskiej. Św. Wacława. Kraków. (publikacja źródeł 1874)., Akta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z Archiwum tzw.