1 sierpnia bolszewicka 10 DK zdobyła przeprawę pod Nowogrodem, która przechodziła z rąk do rąk, ostatecznie po wsparciu 15 DK Kawkor, kosztem dużych strat, umocnił się na przeprawie. Od 2 sierpnia cała 1 Armia toczyła ciężkie boje odwrotowe, odnosząc kilka lokalnych zwycięstw (zniszczenie prawie całej XXXV BS, odbicie Broku nad Bugiem), zakończonych 7 sierpnia odwrotem z Ostrołęki na Warszawę.
Bitwa warszawska
6 sierpnia Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego wydało rozkaz reorganizujący polskie formacje. Zgodnie z nim 4 Armia przeszła do Frontu Środkowego, a Front Północny gen. broni Józefa Hallera miał osłaniać następujące pozycje: 5 A - Wkra-Modlin 1 A - linie obronne wokół Warszawy 2 A - środkowa Wisła i toczyć walki z praktycznie całością sił Frontu Zachodniego (z wyjątkiem Grupy Mozyrskiej), którego głównym celem nie było zdobycie Warszawy (jak sądziło polskie dowództwo), tylko obejście jej od zachodu.
13 sierpnia 21 DS z 3 A ruszyła na pozycje 11 DP zdobywając Radzymin i po ataku 27 DS z 16 A wycofała się na drugą linię obrony. 14 sierpnia 19 DP odbiła miasto, utracone ponownie po południu. 15 sierpnia ruszyło kontrnatarcie 10, 11 i 19 DP z 1 Armii (dowódca - gen. por. Franciszek Latinik), które po ciężkich, całodniowych zmaganiach odzyskały Radzymin.