Odwrót Od połowy czerwca obie strony rozpoczęły przygotowania do kolejnego starcia. Częściowo zreorganizowano wojska frontu, do końca czerwca likwidując zbędne dowództwa armii (7. i Rezerwowej), przydzielając ich jednostki reszcie armii - 1. i 4. Działania odwrotne podjęli Sowieci - do 15 i 16 Armii dołączono dwie nowo utworzone: 3 Armię pod dowództwem Władimira Łazariewicza i 4 Armię pod dowództwem Jewgienija Siergiejewa, w składzie której znajdował się 3 Korpus Kawalerii (początkowo 2.), oraz Grupę Mozyrską.
4 lipca ruszyła ofensywa bolszewicka. Początkowe uderzenie zostało odparte i pierwsza linia polskiej obrony skutecznie powstrzymywała wrogie wojska, dopiero po przejściu Berezyny 7 lipca przez 16 Armię, zdobyciu Święcian 9 lipca przez Kawkor i Mińska 11 lipca przez 3. i 16. armie rozpoczęto odwrót na drugą linię obrony - sieć dawnych okopów niemieckich z 1916 roku i Wilię.
Kolejne natarcie rozpoczął ponownie korpus Gaja. Wykorzystując podstęp zdobył kilka przyczółków na Wilii i uderzył na Wilno, bronione przez 2 DLB z 1 A. Miasto padło 14 lipca, przez co sens straciła obrona poniemieckich okopów. Padła druga linia obrony i wojska polskie cofnęły się na linię Grodno-Niemen-Szczara-Kanał Ogińskiego.