thumb|Muflon śródziemnomorski thumb|Muflony śródziemnomorskie thumb|Muflon Ovis musimon, ilustracja z Brehms Tierleben (1887) Muflon śródziemnomorski (Ovis aries musimon) – podgatunek owcy domowej, ssaka łożyskowego z rodziny wołowatych (Bovidae). Pierwotnie występował tylko na Korsyce i Sardynii, później został introdukowany w wielu miejscach Europy. Najmniejszy przedstawiciel dzikich owiec.
Morfologia Długość ciała (głowa i tułów) 70–90 cm Długość ogona zwanego chwostem: ok. 6–10 cm Wysokość w kłębie 60–75 cm Rogi (pokryte pierścieniowatymi zgrubieniami) u samców długie, kręcone, o długości 50–80 cm, u samic nie występują, lub osiągają długość maksymalnie rzędu 10 cm Masa ciała owca 25–35 kg, tryk 35–40 kg Ubarwienie Ubarwienie tryków (zwane inaczej wełną lub runem) jest jasne, szata zimowa jest bardziej brązowa. Samce posiadają często tzw. siodło, charakterystyczną białą plamę na bokach ciała. Podbrzusze, lustro na zadzie i wewnętrzne strony nóg są białe. Wełna muflona, z wyjątkiem włosów na podgardlu, jest stosunkowo krótka. Rogi Charakterystyczne, duże, skręcone ślimakowato. Samice nie mają rogów, ewentualnie małe i skierowane do tyłu. U samców proces ich wzrostu jest stopniowy. Już po urodzeniu uwypuklają się na kości czołowej możdżenie. Po miesiącu zaczyna przyrastać rogowa pochwa.