250px|thumb|Wizerunek Jana Lubrańskiego w poznańskiej katedrze Jan Lubrański herbu Godziemba (ur. 1456, zm. 23 maja 1520 w Buku)Zygmunt Boras i Lech Trzeciakowski "W dawnym Poznaniu - fakty i wydarzenia z dziejów miasta do r. 1918", Wydawnictwo Poznańskie 1969, s. 57 – polski biskup poznański, prepozyt poznańskiej kapituły katedralnej w latach 1493–1497Udział prałatów i kanoników w posiedzeniach poznańskiej kapituły katedralnej za pontyfikatu biskupa Uriela z Górki (1479-1498), w: Roczniki Historyczne, Rocznik LXVI, Poznań 2000, s. 184, założyciel Akademii Lubrańskiego.
Życiorys Urodził się w 1456 jako syn Lamberta (Ruperta) z Lubrańca na Kujawach. Był bratankiem Grzegorza Lubrańskiego, podkanclerzego koronnego oraz starszym bratem Bernarda, kanonika poznańskiego i Mikołaja Lubrańskiego. O jego ojcu, Rupercie-Lambercie, niewiele wiadomo: wpisał się w 1437 roku na uniwersytet krakowski, z zamiarem zostania księdzem (był klerykiem diecezji włocławskiej oraz przez kilka lat pisarzem publicznym i konsystorza krakowskiego - 1444 roku), jednak zrezygnował z kariery w Kościele katolickim i się ożeniłJ. Pakulski, Krąg rodzinny biskupa Jana Lubrańskiego, Kronika Miasta Poznania, 1999, 2, s. 35..