Ján Kollár (ur. 29 lipca 1793 w Mošovcach, zm. 24 stycznia 1852 w Wiedniu) – słowacki duchowny, luterański poeta, publicysta, archeolog, językoznawca. Ideolog panslawizmu i słowackiego odrodzenia narodowego.
Pochodził z rodziny rolniczo-rzemieślniczej. Uczył się w szkole w Mošovcach, następnie w gimnazjach w Kremnicy (1806–1808) i w Bańskiej Bystrzycy (1810–1811), zaś w latach 1812–1815 w liceum ewangelickim w Bratysławie. Później pracował czasowo jako pedagog w rodzinie Ľ. Kolbenhayera w Bańskiej Bystrzycy, gdzie w 1816 r. zdał egzamin kandydacki u kuratora A. Lovicha, co było warunkiem uzyskania stypendium na studia w Niemczech. W latach 1817–1819 studiował teologię ewangelicką na uniwersytecie w Jenie. Tu, w wyniku kontaktów z wieloma wybitnymi profesorami oraz młodzieżą ze wszystkich krain niemieckojęzycznych skrystalizowała się jego myśl teologiczno-filozoficzna, oparta na europejskiej filozofii oświecenia i niemieckiej teologii protestanckiej.