Podobnie jak w przypadku rządu Georgijewa, również gabinet Złatewa nie cieszył się poparciem społecznym i miał przeciwników we własnym obozie politycznym w postaci antymonarchistów. Ponadto decyzja premiera o odesłaniu w stan spoczynku przybocznych adiutantów cara: gen. Konstantina Panowa i płk. Pyrwana Draganowa doprowadziła do jego konfliktu z częścią carskiego otoczenia. Sytuację rządu Złatewa pogorszył otwarty list wystosowany 2 kwietnia 1935 przez Aleksandyra Cankowa do swoich politycznych zwolenników i społeczeństwa bułgarskiego. Były premier i lider Narodowego Ruchu Socjalnego krytycznie ocenił sytuację w kraju i zaapelował o odsunięcie wojskowych od władzy. W odpowiedzi minister spraw wewnętrznych w gabinecie Złatewa gen. Krum Kolew wydał nakaz zaaresztowania Cankowa, a także Kimona Georgijewa i dwóch innych nieprzychylnych rządowi polityków i zesłania wszystkich na Wyspę Św. Anastazji. Decyzja Kolewa, którą poparł premier, oburzyła innych członków rządu. W efekcie ministrowie spraw zagranicznych, sądownictwa i rolnictwa podali się do dymisji. Choć premier wkrótce znalazł następców, Borys III postanowił wykorzystać kryzys rządowy do odsunięcia wojskowych od władzy. Powołując się na konstytucję car odmówił podpisania nominacji ministerialnych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Penczo Złatew · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.