Stanisław Borodzicz ps. „Wara” (ur. 19 listopada 1917 w Widzewie, zm. 7 lutego 2007 w Warszawie) – magister inżynier, podpułkownik Wojska Polskiego i Narodowych Sił Zbrojnych na północnym Mazowszu.
Życiorys Syn Stanisława i Marii Franciszki z Kowalskich. W 1937 r. ukończył gimnazjum w Ciechanowie, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1937–1938 studiował na Wydziale Matematycznym UW w Warszawie. W okresie od września 1938 r. do lipca 1939 r. był słuchaczem Mazowieckiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii w Zambrowie, którą ukończył w stopniu kaprala podchorążego rezerwy artylerii. Po ukończeniu szkoły odbył praktykę w 1 pułku artylerii ciężkiej w Twierdzy Modlin.
W kampanii wrześniowej 1939 r., dowodził działonem, a następnie plutonem ogniowym w 5 baterii. Brał udział w obronie Warszawy (Fort Wolski). Za męstwo okazane na polu walki zostaje odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i awansowany do stopnia podporucznika rezerwy artylerii. Od stycznia 1940 działał w konspiracji na terenie Ciechanowa w Polskim Obozie Narodowo-Syndykalistycznym. Do Narodowych Sił Zbrojnych wstąpił w 1942 roku jako adiutant płk. Nakoniecznikoff-Klukowskiego. Od połowy 1943 roku szef sztabu Komendy Okręgu II Mazowsze-Północ NSZ. W maju 1944 r. został mianowany szefem sztabu. Awansowany w NSZ do stopnia kapitana.