Order Suworowa () – wojskowy order ZSRR. Nazwa upamiętnia Aleksandra Suworowa, osiemnastowiecznego dowódcę i teoretyka wojskowości.
Został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 29 lipca 1942 roku, jednocześnie zatwierdzono jego statut, który później był uzupełniany o nowe postanowienia oraz opis orderu.
Zasady nadawania Zgodnie ze statutem order ten nadawano oficerom, generałom i marszałkom za wybitne zasługi w dziedzinie organizacji i kierowania operacjami wojskowymi, a także za sukcesy na polu walki w czasie II wojny światowej.
Order Suworowa miał trzy klasy. Był nadawany przez Prezydium Rady Najwyższej ZSRR: I klasa – dowódcom frontów i armii, ich zastępcom, szefom sztabów, dowódcom związków operacyjnych, dowódcom rodzajów wojsk na szczeblu frontu i armii; II klasa – dowódcom korpusów, dywizji i brygad, ich zastępcom i szefom sztabów; III klasa – dowódcom pułków i batalionów, szefom sztabów pułków i dowódcom kompanii.
Osoby odznaczone Orderem
26 grudnia 1942 roku Orderem Suworowa II klasy jako pierwszy został odznaczony gen. mjr Wasilij Badanow – dowódca 24 Korpusu Pancernego za udział w bitwie pod Stalingradem. Pierwszym, który otrzymał Order Suworowa I klasy był marsz.