Środek piersi, brzuch i pokrywy podogonowe oraz podgardle białe. Dziób szary, nogi pomarańczowe. Usłyszeć można jego ostre, gardłowe, piszczące i gwiżdżące zawołania „tik e tik” lub „khi ki ki ki kiw”. Rozpoznanie pojedynczego osobnika jest wprawdzie łatwe, ale utrudnia je zwykle mieszanie się z innymi stadami bekasowców. Wymiary średnie długość ciała ok. 20–25 cmrozpiętość skrzydeł ok. 45–56 cmmasa ciała ok. 80–190 g
Ekologia i zachowanie Biotop Morskie kamieniste i piaszczyste wybrzeża, wydmy, skaliste wysepki i kamieniste części tundry, gdzie jedyną występującą roślinnością są mchy i porosty, również w strefie lasów iglastych. Miejscami może być tam bardzo liczny. W czasie przelotów kamusznika spotyka się w głębi kontynentu europejskiego na błotnistych brzegach i płyciznach, nad jeziorami i stawami, ale tylko pojedynczo. thumb|Jajo z kolekcji muzealnej Toki Na lęgowiska przylatuje od kwietnia do czerwca, co roku wraca w te same miejsca. Jest to ptak monogamiczny, a pary przez parę lat mogą być sobie wierne. W czasie toków samiec lata nad swoim rewirem specyficznym, ceremonialnym lotem goniąc samicę. Ta jednak przegania go ciągle i atakuje. Skojarzona para buduje razem gniazdo. Gniazdo Zagłębienie w otwartym terenie, zazwyczaj na pagórku. Znajduje się między kamieniami lub pod nimi.