Najważniejsze tezy „programu ukraińskich nacjonalistów” zawarte w uchwale to: Doprowadzić do tego, aby władze polskie jednostronnie przyznały, że względem samodzielnej Ukrainy nie wysuwają i nie będą wysuwać w przyszłości żadnych roszczeń terytorialnych. Narzucić stwierdzenie, że sami Polacy oddają hołd bohaterskiej UPA, prekursorce „Solidarności”. Polacy mają sami potępić tzw. Akcję „Wisła” jako ludobójczą, za znęcanie się nad ukraińską ludnością. Przeznaczyć na to 15–20 tys. USD. Wykazywać ukraińskość Zakierzonia zgodnie z granicą nakreśloną przez OUN-UPA, podkreślając, że samostijna Ukraina nigdy z tych ziem nie zrezygnuje i w odpowiednim momencie o nie się upomni. Jeśli Polacy będą się upierać, to Ukraina względem nich bez wahania użyje siły zbrojnej. Nakazuje szerzenie kultu Stepana Bandery i Romana Szuchewycza „Czuprynki” oraz metropolity Andrzeja Szeptyckiego przez upamiętnianie w miastach i wsiach pomnikami, jak i nadawaniem ich imienia szkołom, ulicom i placom. Podkreślać przyznanie Włodzimierzowi Mokremu nagrody im. Jana Pawła II za krzewienie przyjaźni między narodami polskim i ukraińskim.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Uchwała krajowego prowidu OUN z 22 czerwca 1990 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.