Na obraz kliniczny zespołu składają się upośledzenie adekwatnego reagowania na bodźce emocjonalne, hiperseksualność, żarłoczność, upośledzenie pamięci, niemożność rozpoznawania przedmiotów i znajomych twarzy (prozopagnozja), hiperoralizm (natrętna tendencja do badania wszystkiego wokół poprzez wkładanie sobie do ust). Z tego względu zespół określany jest też jako ślepota psychiczna.
Pełny obraz zespołu spotykany jest rzadko. Niepełny zespół Klüvera-Bucy’ego rozwinąć się może w przebiegu procesów chorobowych rozlegle uszkadzających płaty czołowe: zapalenie mózgu (np. opryszczkowe), choroby neurodegeneracyjne (Alzheimera, Picka), po urazach lub incydentach naczyniowych.
Zobacz też zespół czołowy zespół skroniowy
Bibliografia
Kategoria:Organiczne zaburzenia psychiczne Klüvera-Bucy’ego