W tym czasie, gdy miał 21 lat, ukazał się jego pierwszy tomik poezji Kaminnyj sad, dedykowany jego matce, która przez cały czas ciężko pracowała, aby umożliwić Bohdanowi studiowanie. On sam, aby jej pomóc, nie przerywając studiów, dorabiał sobie na różnych stanowiskach. W 1958 r. Rubczaka powołano do amerykańskiego wojska i dwa lata służył w Korei. Gdy wrócił w 1960, wydał drugi tomik wierszy Promenysta zrada. Ponowił swoje studia najpierw na Uniwersytecie Roosevelta, a później na Uniwersytecie w Chicago. W tym czasie wyszedł jego trzeci tomik wierszy Diwczyna bez krajiny. W 1964 r. Uniwersytet Manitoba zaprosił go wykładania slawistyki. Później Rubczak przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie pracował w prestiżowym wydawnictwie Harper & Row, a z czasem został dyrektorem Ukraińskiej redakcji radia Swoboda. W 1967 r. ukazał się jego czwarty tomik wierszy Osobysta Klio, dedykowany jego żonie Marianie. Po kilku latach został wykładowcą na Uniwersytecie Rutgers, gdzie zaczyna pracę nad doktoratem z literatury porównawczej.