Polscy turyści często spotykali się po zejściu z gór u Józefa Jońca, kierownika szkoły w Rzece. Tam właśnie w 1908 r. dr Jan Kotas, młody notariusz z Cieszyna, zaproponował Górnoślązakom założenie wspólnej polskiej organizacji turystycznej. Propozycja została zaakceptowana. Zebranie organizacyjne towarzystwa odbyło się 7 sierpnia 1909 roku. Wybrany tam komitet przygotował projekt statutu, który przedłożono władzom.
6 marca 1910 odbyło się walne zgromadzenie założycielskie. Do zarządu weszło wówczas 15 osób - połowa pochodziła z pruskiej części Śląska i Warszawy. Najliczniej reprezentowani byli pedagodzy, oprócz nich trzej duchowni (katoliccy i ewangeliccy), trzej prawnicy i czterej lekarze. Pierwszym prezesem został mecenas Cyryl Ratajski. Po nim funkcję prezesa Towarzystwa pełnili dr Feliks Biały z Rybnika (od 1911 r.) i ks. Józef Londzin z Cieszyna (od 1912 r.).