W 2006 kandydował z powodzeniem do niższej izby krajowego parlamentu, pozostał jednak eurodeputowanym. Przed przedterminowymi wyborami w 2008 zdecydował się powrócić do polityki krajowej. Potwierdził dotychczasowe przymierze z Silviem Berlusconim, blokując listy Ligi Północnej z Ludem Wolności i Ruchem dla Autonomii. Został deputowanym XVI kadencji, a w nowym gabinecie powołano go w skład Rady Ministrów na urząd ministra do spraw reform instytucjonalnych i decentralizacji. Funkcję ministra pełnił do 2011.
W kwietniu 2012 zrezygnował z funkcji sekretarza federalnego Ligi Północnej po oskarżeniach o przeznaczanie partyjnych funduszy na prywatne wydatki swojej rodziny (w tym remont domu). W lipcu 2012 nowym liderem LN został Roberto Maroni, Umberto Bossi objął honorową funkcję federalnego prezydenta. W 2013 utrzymał mandat posła na XVII kadencję. W 2018 został natomiast wybrany na senatora XVIII kadencji, a w 2022 uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych XIX kadencji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Politycy Ligi Północnej Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Pawii Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 2026