Od najmłodszych lat Lei Feng przejawiał nienawiść do obszarników, nie tylko ze względu na samobójstwo matki, ale także dlatego, że sam jako dziecko został napadnięty w lesie, kiedy rąbał drewno, przez żonę obszarnika. Z tego powodu miał się przyłączyć do młodzieżowego korpusu Komunistycznej Partii Chin. W 1960 roku został członkiem jednostki transportowej Armii Ludowo Wyzwoleńczej. Był filigranowej postury – mierzył 154 cm i ważył 55 kg, ale dzięki pracowitości i przynależności do partii piął się w wojskowej hierarchii.
Według oficjalnej biografii Lei Feng zasłynął swoim altruizmem. Żołd przeznaczał na wspomaganie ubogich, np. przeznaczył zaoszczędzone 200 juanów na potrzeby jednej z komun ludowych (0,1 juana wystarczało wówczas na dzienne wyżywienie dla jednej osoby). Chętnie pomagał kolegom m.in. cerując im skarpetki.
Lei zginął bardzo młodo w wypadku. W wieku 22 lat poniósł śmierć pod telefonicznym słupem, przewróconym przez wojskową ciężarówkę. Po śmierci ukazały się jego dzienniki, które przyczyniły się do rozpowszechniania jego wizerunku jako przykładu radosnej i szlachetnej postawy w życiu osobistym i zawodowym.