pozycji w klasyfikacji generalnej oraz siódmej w klasyfikacji kombinacji.

Największy sukces osiągnął w 2009 roku, kiedy na mistrzostwach świata w Val d’Isère zdobył brązowy medal w superkombinacji. Wyprzedzili go tam jedynie Aksel Lund Svindal z Norwegii oraz Francuz Julien Lizeroux. W tej samej konkurencji był też między innymi ósmy podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen. W 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie jego najlepszym wynikiem było 25. miejsce w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Vancouver był między innymi dziewiętnasty w slalomie. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie najlepiej spisał się w superkombinacji, zajmując dziesiąte miejsce. Na kolejnych igrzyskach olimpijskich w 2018 roku w Pjongczangu, jego najlepszą lokatą było 19. miejsce w superkombinacji.