Po tych słowach wstępu i po pytaniu o to, czym są te cztery, jest powiedziane, że mnich pozostający w kontemplacji ciała, uczuć, umysłu i przedmiotów umysłu "po tym jak odsunął od siebie światową chciwość i zgryzotę żarliwy, świadomy w jasny sposób i uważny".
Cztery kontemplacje w rzeczywistości nie powinny być traktowane jedynie jako oddzielne ćwiczenia. Przeciwnie, przynajmniej w wielu przypadkach powinny być traktowanie jako nierozdzielnie i wzajemnie ze sobą związane. Dlatego Mahasatipatthāna Sutra tworzy obraz sposobu, w jaki cztery medytacje odnoszą się do pięciu skupisk istnienia (pali. khandha, sans. skandha), które mają być urzeczywistnione jednocześnie co ostatecznie ma prowadzić do wglądu w bezosobowość wszelkiego istnienia.
Kontemplacja ciała Na kontemplację ciała (kāyanupassanā) składają się następujące ćwiczenia: Uważność w odniesieniu do wdychania i wydychania (ānāpānasati), uważność czterech pozycji ciała (iriyā-patha), uważność i jasność świadomości (satisampajañña), rozmyślanie nad 32 częściami ciała (kāya-gatā-sati oraz asubha), analiza czterech fizycznych elementów (dhātuvavatthāna), medytacja cmentarna (sīvathikā).