Pod względem ich wykształcenia tekstury równoległe dzieli się na: teksturę linijną (liniowo–równoległą), polegającą na tym, że wydłużone kryształy lub wrzecionowate agregaty mineralne ułożone są równolegle do siebie. Tekstura ta jest jednym z przypadków lineacji. teksturę płaską (płasko-równoległą) = foliacja, występującą tam, gdzie minerały blaszkowate, tabliczkowe lub słupowe bądź płaskie agregaty mineralne ułożone są większymi wymiarami równolegle do wspólnej płaszczyzny. Tekstura płaska polegająca na tym, że minerały zgrupowane są w równoległych smugach o różnym składzie lub strukturze bywa nazywana teksturą smugową. Jeżeli tekstura smugowa wykształcona jest bardzo wyraźnie i regularnie, stanowi ona przejście do laminacji. Jest teksturą przejściową między laminarną i wstęgową tekstury kuliste powstają wówczas, gdy krystalizacja nie jest równomierna w całej masie magmy, lecz skupia się wokół pierwotnie wydzielonych centrów, które stopniowo rozszerzają się we wszystkich kierunkach. Wśród tekstur kulistych możemy wyróżnić dwa typy: teksturę sferolityczną (promienistą), polegającą na tym, że wokół centrów ułożone są promieniście składniki pręcikowe. Noszą one nazwę sferolitów i ze względu na małe rozmiary tylko wyjątkowo są rozpoznawalne makroskopowo.