Po przekazaniu wydawnictwa Tielman Susato przeniósł się do Alkmaaru w północnych Niderlandach, gdzie zaczął nowe życie jako komornik i szeryf polderu w regionie Zijpe. Dołączyła do niego córka Klara i jej mąż, pochodzący z Kolonii antrwerpski prawnik i dyplomata Arnold Rosenberger, oboje aktywni kalwiniści. W 1564 Susato i jego żona sporządzili testament. 6 sierpnia tegoż roku żona Suzato zmarła. W 1567 władze skonfiskowały Susato oraz małżonkom Rosenberger ziemię. W tym czasie Arnold Rosenberger służył jako ambasador na dworze króla szwedzkiego Eryka XIV (na służbę szwedzką wstąpił w 1555, stąd pośrednie kontakty Susato ze Szwecją i jej dworem królewskim datują się już od tego czasu).
Po śmierci żony Susato został przez swego zięcia wciągnięty w intrygi dyplomatyczne i w latach 1565–1570 utrzymywał ścisłe związki z dworem szwedzkim. W marcu 1565 Susato opuścił północne Niderlandy, gdzie został wybrany in absentia na zarządcę śluz.
W lecie 1566 Susato trafił do Szwecji.