Marchlewski mówił na zjeździe:
(...) niepodległość Polski, o ile to będzie z korzyścią dla proletariatu polskiego, może być uzyskana po konstytucji, jednak przed urzeczywistnieniem ideałów socjalistycznych; stawiając konstytucję jako tymczasowy program polityczny, nie wyrzekamy sie niepodległości Polski.Norbert Michta, Jan Sobczak "Stanisław Trusiewicz - Zalewski (1871 - 1918)", Elbląska Uczelnia Humanistyczno - Ekonomiczna 2004, ISBN 83-89113-03-1, s. 45.
Oparto się na tzw „szkicu wileńskim” opracowanym przez czynniki krajowe w 1898 r.Norbert Michta „Julian Marchlewski. Polska, Naród. Socjalizm“, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, str. 73. Zwycięża pogląd prezentowany m.in. przez Marchlewskiego i Dzierżyńskiego o współpracy z ruchem rosyjskim ale bez podporządkowania i wchłonięcia. Ostatecznie dochodzi do połączenia obu środowisk pod szyldem SDKPiL. Organami prasowymi partii był „Przegląd Robotniczy”, „Czerwony Sztandar” i „Sprawa Robotnicza”.