Hanecki ustąpił z władz SDKPiL nie zgadzając się z siłowymi metodami zwalczania opozycji w partii stosowanymi przez ZG SDKPiLNorbert Michta „Julian Marchlewski. Polska, Naród. Socjalizm“, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, str. 267. W latach 1912–1914 przebywał w Galicji, gdzie pomógł w uwolnieniu Włodzimierza Lenina z więzienia w Nowym Targu. W listopadzie 1913 roku mieszkał w Krakowie gdzie poślubił Gitel Kelner. Według aktu ślubu w gminie żydowskiej był „słuchaczem prawa”.

Po wybuchu I wojny światowej przybył do Szwajcarii, gdzie przejął faktyczną kontrolę nad działalnością emigracyjnej części SDKPiL.

Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu wiosną 1917 roku uczestniczył wspólnie z Parvusem w negocjacjach z Niemcami w kwestii przewiezienia Lenina i innych emigracyjnych rosyjskich działaczy rewolucyjnych tranzytem ze Szwajcarii przez terytorium Niemiec i neutralnej Szwecji do Rosji. Nastąpiło to w kwietniu 1917, Hanecki osobiście jechał w pociągu tranzytowymAndrzej Friszke „Państwo czy rewolucja. Polscy komuniści a odbudowanie państwa polskiego 1892 – 1920“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2020, ISBN 978-83-66586-19-2, str. 181).