Orthoceras – wymarły rodzaj łodzikowca żyjący w okresie od ordowiku do triasu.

Opis: Muszla prosta, wysmukła, syfon położony w środku muszli, dość cienki.

Ekologia: Zwierzęta drapieżne, morskie, żyjące w strefie przydennej do głębokości 400 m, nektoniczne, polujące m.in. na trylobity i ramienionogi.

Znaczenie: Skamieniałości różnych gatunków Orthoceras są skamieniałościami pomocniczymi w datowaniu ordowiku, zwłaszcza Europy i Ameryki Północnej.

Występowanie: Rodzaj kosmopolityczny, znany na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy, szczególnie licznie spotykany w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Występuje również w Polsce, zarówno w utworach ordowiku (wiercenia z Niżu Polskiego i odsłonięcia w Górach Świętokrzyskich), jak i najliczniej w głazach narzutowych przetransportowanych przez lądolód ze Skandynawii.

Zasięg wiekowy: Ordowik – dewon;