Skonfliktowany z zespołem był uznawany za człowieka mało zaangażowanego w swoją pracę, leniwego i pozbawionego talentu. Przełom nastąpił w 1947, kiedy talent Frashëriego ujawnił się w dramatach rosyjskich, ale także w repertuarze molierowskim. Największą sławę przyniosła mu rola Hamleta w inscenizacji radzieckiego reżysera Władimira Bortki, który w 1960 r. pracował z ekipą albańskiego Teatru Ludowego.
Współpraca z Rosjanami w karierze Frashëriego zaczęła się wcześniej. W 1954 zadebiutował rolą Pala w filmie fabularnym Skanderbeg, reżyserowanym przez Siergieja Jutkiewicza. W pierwszym całkowicie albańskim filmie Tana wystąpił u boku Tinki Kurti w głównej roli męskiej (Stefana). W swoim życiu zagrał około 40 ról filmowych, z czego w 10 filmach były to role główne.
W ostatnim roku życia rozpoczął wykłady dla studentów Akademii Sztuk w Tiranie. Zmarł przedwcześnie po krótkiej chorobie. Ostatnia rola teatralna - Jonuza Brugi w dramacie Sulejmana Pitarki Familja e Peshkatarit była osiemdziesiątą w jego karierze artystycznej.
Za swoją pracę został uhonorowany tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej (alb. Hero i punës socialiste) oraz Artysty Ludu (alb. Artist i Popullit).