Thornley i Crace znajdowali się wówczas w namiocie na wysokości 5500 m i zaginęli. Ich ciał do dziś nie odnaleziono. Byli 30 i 31 ofiarą Nanga Parbat.
Zdobywcy mały|Nanga Parbat lipiec 2006 1953 – wyprawa niemiecko-austriacka północną ścianą Rakhiot – szefem organizacyjnym był Karl-Maria Herrligkoffer (przyrodni brat Williego Merkla), natomiast szefem wspinaczy Peter Aschenbrenner, pozostali członkowie wyprawy to Fritz Aumann, Albert Bitterling, Hermann Buhl, Hans Ertl, Walter Frauenberger, Otto Kempter, Hermann Kollersperger, Kuno Reiner. 3 lipca 1953 po ogromnych zmaganiach Hermann Buhl jako pierwszy człowiek staje na szczycie góry; zdobył go ostatnie 1300 metrów przechodząc samotnie, bez wspomagania tlenem z butli, jednak będąc pod wpływem środków dopingujących: pervitin (oparty na metamfetaminie stymulant używany przez niemieckich żołnierzy podczas II wojny światowej), padutin i herbaty z liści kokiNangaroutesnew.pdf, Eberhard Jurgalski (rosemon), last updated 17 June 2010, retrieved from http://www.8000ers.com/cms/en/nanga-parbat-general-info-197.html 22 July 2011. 1962 – Niemcy Toni Kinshofer, Siegfried Löw i Anderl Mannhardt zdobywają szczyt drogą po lewej stronie od zachodniej flanki Diamir, Löw zginął podczas zejścia 1970 – pierwsze trawersowanie góry dokonane przez braci Reinholda i Güntera Messnerów;