Życie Aśwaghoszy zakończyło się w Puruszapurze w ówczesnych Indiach zachodnich (dziś: Peszawar (urdu: پشاور; pasztuński: پښور), w Pakistanie, nad granicą z Afganistanem),
Uważa się, że był pierwszym dramaturgiem sanskryckim. Jest też uznawany za największego, po Kalidasie (skr. Kālidāsa, devanāgarī: कालिदास), poetę indyjskiego. Aśwaghosza spopularyzował dworski styl poezji epickiej kavya (skr. kāvya). Najdawniejsze teksty poezji kavya, które przetrwały do dzisiaj, są jego autorstwa.
Napisał poemat epicki opisujący żywot Buddy, nazywany Czyny Buddy (skr. Buddhacarita; devanagari बुद्दचरित; chiń: 佛所行讚 pinyin Fó suǒxíng zàn''' ang. Acts of the Buddha)Buddhist Mahâyâna Texts, The Buddha-karita of Asvaghosha, translated from the Sanskrit by E. B. Cowell, Vol. XLIX of The Sacred Books of the East, Oxford , <https://www.sacred-texts.com/bud/sbe49/sbe4900.htm>. Z pierwotnych 28 pieśni, zachowanych w przekładach tybetańskim i chińskimThe Fo-Sho-Hing-Tsan-King: A Life of Buddha by Asvaghosha Bodhisattva, translated from Sanskrit into Chinese by Dharmaraksha A.D. 420, and from Chinese into English by Samuel Beal, Sacred Books of the East Vol.