Był kawalerem Orderu św. Patryka (5 lutego 1783), Orderu Podwiązki (2 maja 1786), Krzyża Wielkiego Orderu Łaźni (2 stycznia 1815). 5 września 1799 został członkiem królewskiej Tajnej Rady.

Przez większość życia pozostawał w stanie kawalerskim, chociaż miał wiele kochanek oraz nieślubną córkę ze związku z Adelaide Dubus. Ożenił się w wieku 50 lat, w skomplikowanej sytuacji sukcesji tronu. W 1818 zmarła księżniczka Walii Charlotta Augusta, jedyna córka następcy tronu księcia Walii. Pozostali synowie króla Jerzego III nie mieli dzieci, lub byli nawet nieżonaci. Dla ratowania dynastii książę Kentu poślubił Wiktorię z dynastii Saksonii-Koburg-Saalfeld 29 maja 1818 w Koburgu (uroczystość powtórzono w Anglii 13 lipca). Z tego małżeństwa urodziła się córka, przyszła królowa Wiktoria.

Wkrótce potem, w styczniu 1820, książę Kentu zmarł po krótkiej chorobie. O sześć dni przeżył go ojciec, król Jerzy III. Żyli także jego starsi bracia, z których jeden objął tron jako Jerzy IV, a drugi później jako Wilhelm IV.