Aleksandr Rimski-Korsakow (; ur. 24 sierpnia 1753, zm. 25 maja 1840 w Petersburgu) – rosyjski generał, znany głównie z epizodu w czasie ekspedycji szwajcarskiej generała Suworowa.
Walczył w wojnie rosyjsko-tureckiej 1788–1789, a następnie w wojnie rosyjsko-szwedzkiej. Później został generał-majorem Siemionowskiego regimentu lejbgwardii, z którym towarzyszył księciu d’Artois do Anglii. Był ochotnikiem w austriackiej armii księcia koburskiego i brał udział w II bitwie pod Fleurus (1794). Po powrocie do Rosji wziął udział w ekspedycji księcia Waleriana Zubowa przeciwko Persji. Ekspedycja ta została przerwana przez cara Pawła I, a wojska wysłane do walki z wojskami rewolucyjnej Francji.
W 1799 Korsakow dowodził 40-tysięcznym korpusem rosyjskim w Szwajcarii. Tam połączył się z 25-tysięczną armią austriackiego generała Friedricha von Hotze. Planowano też połączenie z armią dowodzoną przez Suworowa, ale nie doszło do tego w wyniku działań Francuzów. 25 września wojska francuskie, pod wodzą André Masseny zwyciężyły w bitwie pod Zurychem, a wojska rosyjskie wycofały się do Czech.