Wygląd insygniów Order nie posiadał wstęgi ani gwiazdy, a jedynie szalenie kosztowny łańcuch, naśladujący dawny styl klejnotów Bizancjum, składający się z 24 kwadratowych członów, na przemian plakietek z dwugłowym orłem serbskim i ze zbroją rycerską z nałożonymi na nią skrzyżowanymi mieczami. W środku łańcucha znajdowała się zawieszka oznaki orderu, dwie złote płytki z wygrawerowanymi datami: „1389” i „1889”, ukoronowane bizantyjską koroną cesarską. Oznaka orderu to dużych rozmiarów krzyż liliowy, z promieniami między ramionami i z figurą świętego kniazia w medalionie środkowym, emaliowany i wysadzany diamentami, szafirami, perłami i rubinami.
Odznaczeni
Lista pełna (siedem osób) Aleksander I Obrenowić, król Serbii Piotr I Karadziordziewić, król Serbii Jerzy Karadziordziewić, następca tronu Serbii do 1909 Aleksander I Karadziordziewić, król Jugosławii Piotr II Karadziordziewić, ostatni król Jugosławii Aleksander Karadziordziewić, ostatni następca tronu Jugosławii Piotr Karadziordziewić (ur. 1980), najstarszy syn poprzedniego (od 5 lutego 1998)
Przypisy
Bibliografia Arnhard Graf Klenau, Europäische Orden ab 1700, München 1978 И.Г. Спасский, Иностранные и русские ордена до 1917 года, Leningrad 1963
(wer. serbska)
Kategoria:Serbskie odznaczenia Kategoria:Jugosłowiańskie odznaczenia Kategoria:Ordery domowe