1 listopada 1914 roku niemiecka eskadra w składzie dwóch krążowników pancernych i czterech krążowników w okolicy chilijskiego portu Coronel napotkała pięć brytyjskich krążowników. Po blisko godzinnej bitwie Niemcy zatopili okręty HMS „Good Hope” i HMS „Monmouth”. Powodowani porażką i chęcią zemsty Brytyjczycy wysłali w rejon silną eskadrę, której trzon stanowiły nowoczesne krążowniki liniowe HMS „Invincible” i HMS „Inflexible”. Podczas bitwy koło Falklandów 8 grudnia 1914 roku okręt Canarisa wymknął się spod nieprzyjacielskiego ognia, korzystając z okazji, że krążowniki HMS „Kent” i HMS „Cornwall” zajęły się walką z SMS „Nürnberg” i SMS „Leipzig”, po czym podjął samotnie działania rajderskie.

W marcu 1915 roku SMS „Dresden” został osaczony w pobliżu wysp Juan Fernandez przez trzy brytyjskie okręty (według innej wersji były to dwa brytyjskie okręty i wybrzeże Ziemi Ognistej)Jan Gajewski, Canaris, s. 20.. Zdając sobie sprawę z przewagi przeciwnika Canaris udał się na pokład HMS „Glasgow”, gdzie wobec brytyjskiego dowódcy komandora Johna Luce’aTadeusz Maria Gelewski, Zbrodnie wojenne na morzu w drugiej wojnie światowej, s. 87. złożył oficjalny protest wobec pogwałcenia neutralności Chile przez Brytyjczyków.