Znajdował ujście dla swej energii, łącząc pracę umysłową z działalnością w terenie. W dobie kryzysu został zwolniony i zapłacono mu miesięczną pensję za każdy miesiąc z 5 lat pracy. Nie cierpiał na brak funduszy i był jednym z nielicznych aktywistów NSDAP, którzy nie byli przywiązani finansowo do partii.
Ojciec Adolfa, będąc zwolennikiem światopoglądu skrajnie prawicowego i nacjonalistycznego, sprawił, że młody Eichmann polubił się z organizacją narodowych socjalistów. W późnych latach 20. Eichmann czytywał nazistowską prasę m.in. „Linzer Volksstimme” czy mało dostępny w Austrii „Völkischer Beobachter” pod redakcją Alfreda Rosenberga. W kwietniu 1932 wstąpił do austriackiej partii nazistowskiej za namową Ernsta Kaltenbrunnera, który miał wpływ na jego poglądy. W NSDAP Adolf otrzymał numer: 899 895. Zapisał się do austriackiego odłamu SS. Został przydzielony do SS Standarte 37, który operował w Górnej Austrii. Eichmann pracował i udzielał się politycznie. Zawiązywał przyjaźnie, paradował w czarnym mundurze SS, zajmował się obowiązkami dnia powszedniego w Brunatnym Domu (Das Braune Haus). Dzięki posiadaniu motocykla i pasji do motoryzacji został dowódcą (Motorsturmführer) jednostki zmotoryzowanej. W 1933 udał się do Niemiec i zapisał się do niemieckiej SS.