Edmond Halley wyrwał jednak w XVII wieku z Argo część gwiazd (w szczególności Kil i Żagiel), by stworzyć nowy gwiazdozbiór, który nazwał Robur Carolinum („Dąb Karola”). Miał on upamiętnić drzewo, na którym książę Karol (późniejszy Karol II) ukrywał się po porażce, jaką poniósł z rąk Cromwella w czasie angielskiej wojny domowej. Pomysł nowej konstelacji znalazł uznanie w kilku XVIII- i XIX-wiecznych atlasach nieba, ale nigdy nie przyjął się na dobre. W końcu de Lacaille podzielił Argo na trzy części, by łatwiej było ją opisać, i tak to do dzisiaj jest charakteryzowane.
Gwiazdy Kila Argo była największą ze wszystkich konstelacji; Kil jest rozległą grupą przypominającą nieco kadłub greckiego statku. Wschodni kraniec gwiazdozbioru zanurza się w Drodze Mlecznej. Gwiazd jaśniejszych niż 3 w tej konstelacji jest sześć: Kanopus, Miaplacidus (β), Avior (ε), Aspidiske (ι), θ i υ Car.