Ranny pod Józefowem, wykorzystując przeniesienie do szpitala polowego zdezerterował z szeregów powstańczych.
Był utalentowanym pedagogiem i znawcą tematyki leśnictwa, jednak po incydencie powstańczym nie było dla niego miejsca w szkolnictwie. Dlatego od 1840 r. zostaje nadleśniczym w Chlewiskach. Sześć lat później wydał książkę pt. Słownik leśny, bartniczy, bursztyniarski i orylski, który znacznie przyczynił się do rozwoju teorii leśnictwa. Napisał również słownik gwary łowieckiej ( Pierwsze początki terminologii łowieckiej 1822), publikował wiele artykułów w dziedzinie leśnictwa i łowiectwa na łamach Sylwana. Uczciwy i bezkompromisowy narażał się krytykując prywatę, złodziejstwo i nadużycia urzędnicze. Właśnie te cechy doprowadziły Wiktora Kozłowskiego do tragedii. Z zemsty dwukrotnie podpalano mu dom i zabudowania gospodarcze. Załamał się. W dodatku tracił wzrok i słuch.
Kozłowski był posiadaczem niezwykłych zbiorów bibliotecznych, których duża część była jego własnymi pracami. Stworzył Bibliotekę z drzew leśnych, będącą zielniczą dokumentacją drzewostanu lasów polskich. Zebrał także pokaźną kolekcję minerałów.
Uczniowie i przyjaciele wystawili mu pomnik nagrobny na pobliskim cmentarzu w Chlewiskach, gdzie został pochowany.