Od 1994 roku wprowadzono nowe silniki z cylindrem umieszczonym poziomo, typu Minarelli MY 50 chłodzonym powietrzem oraz Minarelli MA 50 chłodzonym cieczą.
Druga generacja (od 1997 r.)
W nowym modelu zmieniono całkowicie wygląd skutera. Skuter jest wyraźnie większy.Poprawiono także aerodynamikę. Pojawiły się wersje z hamulcem tarczowym na tylnej osi.
W okresie od 1999 do 2002 roku dostępne były bliźniacze modele z silnikami o pojemności 125 cm³ i 150 cm³ pochodzącymi od Piaggio. Silniki są chłodzone powietrzem oraz wyposażone w bębnowy hamulec na tylnej osi, co nie szło w parze ze sportową charakterystyką modelu. Poważną wadą tych modeli było wysokie zużycie paliwa. Wady tej nie miały podobne skutery Aprilia Leonardo wyposażone w silnik czterosuwowy.
W 2000 roku zastąpiono silniki Minarelli silnikami produkcji Franco Morini. Dokonano liftingu, m.in. zmieniono zestaw wskaźników, zastosowano białe klosze kierunkowskazów, zmieniono niektóre plastikowe obudowy nadwozia. Wraz ze zmianą silnika z kierownicy zniknęła dźwignia ssania, każdy model został wyposażony w hamulec tarczowy na tylnej osi.