Żeruje na ziemi, na kopcach termitów bądź na pniach drzew, a poza okresem lęgowym żeruje w stadach.
Status zagrożenia IUCN uznaje sierpodudka purpurowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale jest to ptak szeroko rozprzestrzeniony i często pospolity lub lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji oceniany jest jako lokalnie spadkowy ze względu na postępujące niszczenie siedlisk.
Podgatunki Wyróżniono sześć podgatunków Phoeniculus purpureus: P. purpureus senegalensis (Vieillot, 1822) – południowy Senegal do południowej Ghany P. purpureus guineensis (Reichenow, 1902) – północny Senegal i Gambia do Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej P. purpureus niloticus (Neumann, 1903) – południowy Sudan do zachodniej Etiopii i północno-wschodniej Demokratycznej Republiki Konga P. purpureus marwitzi (Reichenow, 1906) – Uganda i Kenia do wschodniej RPA; kilkukrotnie stwierdzona w skrajnie południowej Somalii P. purpureus angolensis (Reichenow, 1902) – Angola i zachodnia Zambia do północno-wschodniej Namibii i północnej Botswany P. purpureus purpureus (J.F. Miller, 1784) – południowa i południowo-wschodnia RPA – od wschodniej Prowincji Przylądkowej Zachodniej do południowej KwaZulu-Natal.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sierpodudki Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1784 roku