W tym czasie tablice matematyczne (tablice logarytmiczne, astronomiczne, funkcji trygonometrycznych i inne) były tworzone ręcznie przez obliczeniowców, wykonujących swoje obliczenia własnoręcznie lub z pomocą kalkulatorów mechanicznych.
W 1822 zaprezentowany został prototyp maszyny (maszyna różnicowa 0), który automatycznie wyliczałaby takie tablice. W 1832 roku powstał kolejny model maszyny różnicowej nr 1, obliczający wielomiany do stopnia 2 z dokładnością do 6 cyfr (projekt przewidywał do 6 stopni i 20 cyfr). Według projektu cała maszyna miała składać się z 25 000 części i ważyłaby 15 ton. Dalsze prace zostały zawieszone w 1833, a Babbage rozpoczął prace nad projektem bardziej zaawansowanej maszyny, którą nazwał maszyną analityczną. Nabyte w niej doświadczenie wykorzystał w 1847-1849 przy tworzeniu projektu maszyny różnicowej nr 2, która składała by się już tylko z 8000 części i ważyłaby 5 ton, obliczając wielomiany do 7 stopnia z dokładnością do 31 cyfr.
Maszyny innych autorów Edward i George Scheutz: