Sprawował urząd biskupa Porto-Santa Rufina w latach 1946–1972. Od 1948 do 1951 był subdziekanem, a od 1951 dziekanem Świętego Kolegium i biskupem Ostii. Sprawował także funkcje prefekta św. Kongregacji ds. Ceremonii (1951–1968), bibliotekarza i archiwisty św. Kościoła Rzymskiego (1957–1971) oraz Wielkiego Mistrza Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie (od 19 sierpnia 1961). W 1961 został członkiem Akademii Francuskiej. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II (jako członek ciała przewodniczącego) oraz Światowego Synodu Biskupów (w 1967 i 1969). Jako Dziekan Kolegium Kardynalskiego przewodniczył Mszy Świętej pogrzebowej papieża Piusa XII w 1958 r. i Jana XXIII w 1963 r. a także konklawe 1958 i konklawe 1963. 1 stycznia 1971 w związku z wprowadzoną przez Pawła VI reformą w motu proprio Ingravescentem aetatem utracił prawo do udziału w konklawe; był jednym z głównych oponentów tej zmiany.