Pod koniec 1942 r. przeszedł do 3 Pułku jako dowódca plutonu i wykładowca taktyki w Kompanii Junkierskiej. Od lata 1943 r. służył w Specjalnej Kompanii Pułku, sformowanej z b. czerwonoarmistów. Następnie został młodszym oficerem w 9 Kompanii 4 Pułku. Wkrótce odkomenderowano go do sztabu Korpusu, gdzie wszedł w skład komisji do spraw przetłumaczenia na język rosyjski niemieckiego regulaminu piechoty. Na początku 1944 r. objął funkcję adiutanta w sztabie I Batalionu Pułku. Od września tego roku w stopniu porucznika dowodził 3 Kompanią Pułku. Odznaczono go podwójnie Żelaznym Krzyżem 2 klasy. W październiku został ciężko ranny. Po wyzwoleniu w połowie marca 1945 r., powrócił na poprzednie stanowisko. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Monachium. W 1948 r. wyjechał do Argentyny, gdzie współtworzył Związek Św. Błogosławionego Wielkiego Księcia Aleksandra Newskiego. Wstąpił też do miejscowego oddziału ROWS. Od 1960 r. przebywał w USA. Pracował jako inżynier w przedsiębiorstwie "Pacific Railway". Specjalizował się w budowie mostów. Ponadto zaprojektował 3 świątynie prawosławne: sobór katedralny Zmartwychwstania Pańskiego w Buenos Aires, cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej w San Francisco i sobór św. św. Piotra i Pawła w Santa Rosa. Przez wiele lat pełnił funkcję sekretarza amerykańskiego oddziału Związku Żołnierzy Korpusu Rosyjskiego.