W 1871 roku został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego z okręgu Eure. Kilka dni później został mianowany ambasadorem Francji w Wielkiej Brytanii. W marcu 1872 roku zrezygnował ze stanowiska ze względu na krytykę jego działań wobec umów handlowych pomiędzy państwami. Powrócił wówczas do Zgromadzenia Narodowego, gdzie stał się krytykiem polityki prezydenta Adolphe’a Thiersa. 24 maja 1873 prezydent Patrice de Mac Mahon desygnował go na urząd premiera oraz ministra spraw zagranicznych. 26 listopada 1873 roku zakończył urząd ministra spraw zagranicznych, przy czym jednocześnie powierzono mu sprawy wewnętrzne. Jego konserwatywny rząd upadł 18 maja 1874 roku.
Trzy lata później, 16 maja 1877, Mac Mahon ponownie powierzył Broglie’owi utworzenie gabinetu (nadając mu jednocześnie funkcję ministra sprawiedliwości), który ostatecznie nie uzyskał wotum zaufania, a Brogile został 20 listopada tego samego roku zmuszony do rezygnacji. W 1885 roku nie został ponownie wybrany do Zgromadzenia Narodowego po czym zakończył karierę polityczną.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Francji Kategoria:Francuscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Francuscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Książęta Królestwa Francji Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu A Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Zmarli w 1901