Oznacza to, że olbrzym występował kiedyś w jednej z wielu mniejszych galaktyk, pochłoniętych przez Drogę Mleczną. Znany był od czasów starożytnych, a ludom Polinezji służył jako punkt orientacyjny w nawigacji. Arktur był pierwszą gwiazdą (poza Słońcem) zaobserwowaną przez teleskop w ciągu dnia. Dokonał tego Jean-Baptiste Morin w 1635. Prócz Arktura w gwiazdozbiorze mamy jeszcze siedem gwiazd jaśniejszych niż 4m. Są to kolejno: Izar, Muphrid, Seginus, δ, Nekkar, ρ i ζ Boötis. Nekkar (β Boo), wielkość gwiazdowa 3,5m; żółty olbrzym znajdujący się w odległości 219 lat świetlnych. Seginus (γ Boo), jasność obserwowana 3,0m; biała gwiazda odległa o 85 lat świetlnych. Delta Boötis (δ Boo), wielkość gwiazdowa 3,5m; żółty olbrzym położony w odległości 117 lat świetlnych. Przez lornetkę można dostrzec niezbyt bliskiego towarzysza o jasności obserwowanej 7,8m. Izar (ε Boo), gwiazda podwójna, której składnikiem pierwotnym jest pomarańczowy olbrzym o wielkości gwiazdowej 2,5m typu K, a składnikiem wtórnym – niebieska gwiazda ciągu głównego typu A o jasności obserwowanej 4,6m. Chcąc je rozdzielic, należy użyc teleskopu o aperturze co najmniej 75 mm. Ze względu na efektowny kontrast barw obu składników, gwiazda ta zyskała przydomek Pulcherrima, czyli „najpiękniejsza”.