Należy zauważyć również, że druga harmoniczna posiada podwojony wektor falowy w stosunku do fali wzbudzającej, natomiast jego kierunek jest niezmieniony. Mamy więc spełnioną zasadę zachowania pędu dla 3 fotonów (2 fotony fali wzbudzającej i tworzony z nich foton drugiej harmonicznej):
Należy zauważyć, że warunek ten implikuje:
gdzie: – współczynnik załamania światła, – prędkość światła w próżni.
Jednak w zwykłym ośrodku współczynnik załamania jest różny dla różnych długości fali ze względu na jego dyspersję. Z pomocą przychodzą nam tutaj kryształy dwójłomne. Kryształy dwójłomne dzieli się na jednoosiowe i dwuosiowe. W krysztale jednoosiowym światło rozdziela się na 2 promienie – zwyczajny (ang. radius ordinarius) oraz nadzwyczajny (ang. radius extraordinarius), jego elipsoida współczynników załamania posiada tylko jeden przekrój w postaci koła i prostopadłą do niego oś optyczną. Natomiast w krysztale dwuosiowym mamy 2 promienie nadzwyczajne, natomiast brak jest promienia zwyczajnego. Elipsoida współczynników załamania dla takiego kryształu ma 2 przekroje w postaci koła.